Oorschurft.
Als je een cavia aanschaft, let er dan goed op dat de oren schoon zijn. Alhoewel deze ziekte meer bij konijnen dan bij cavia's voorkomt, is oplettendheid geboden.
Oorschurft wordt door een mijt veroorzaakt. Besmette cavia's schudden regelmatig met de kop en krabben aan de oortjes. Als je de oorschelp iets naar achteren houdt, zie je in het oor geelbruinige korstjes, op een geirriteerde huid. Voordat je oorzalf ter bestrijding van de schurft aanbrengt, moet je eerst het oor (ook aan de binnenkant) schoonmaken met een watje met lauwwarm water. Ga hierbij voorzichtig te werk. De zalf wordt in het hele oor gebruikt. Lees de gebruiksaanwijzing goed. Meestal moet deze behandeling worden herhaald. Oorschurft is besmettelijk voor andere cavia's.

Paratyfus.
Cavia's die gezamenlijk met of in de buurt van ratten en muizen gehouden worden, kunnen paratyfus oplopen. Dit geldt ook voor tamme ratten en muizen!
Houd cavia's daarom bij voorkeur in een rat- en muisvrije ruimte. Een kenmerk van paratyfus is een sterke vermagering, waarbij ook verstoppingen optreden. De lever en de milt zijn duidelijk vergroot. Meestal verloopt de ziekte snel; binnen 2 tot 3 dagen zullen de meeste cavia's dood gaan.

Schurft (mijt)
Schurft veroorzaakt kale plekken op de huid. De ziekte ontstaat door een mijt, de Trixicarus Caviae, die geweldige jeuk veroorzaakt. In ernstige gevallen verliest een cavia zijn haar en vermagert hij snel. Als schurft niet wordt behandeld, is de ziekte voor cavia's een ware lijdensweg, omdat door voortdurend krabben en bijten wonden ontstaan. De eetlust neemt in veel gevallen af.
Zwangere cavia's zijn extra vatbaar voor deze ziekte en kunnen hun jongen verliezen of zelf sterven. Onder de microscoop is deze ziekte gemakkelijk te herkennen.
Gelukkig bestaan er tegen schurftmijten goede geneesmiddelen. Het is echter van belang deze ziekte in een zo vroeg mogelijk stadium vast te stellen.

Tumoren.
Echte tumoren komen bij cavia's gelukkig niet veel voor. Vrijwel alleen oudere dieren hebben er soms last van. Slechts een klein percentage tumoren is aan de buitenkant te zien. Meestal zitten ze in het lichaam op de ademhalingswegen. Bultjes op de huid zijn dikwijls geen tumoren maar verstopte talgkliertjes of abcesjes die soms bij de dierenarts moeten worden behandeld.
Of er aan echte tumoren iets kan of moet worden gedaan, hangt van verschillende factoren af. De dierenarts kan daar uitsluitsel over geven.